Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο, φίλες και φίλοι του PSAXNA.GR,  είναι ερασιτεχνικά τραβηγμένες με κινητό. Είμαστε στην τοποθεσία Παλιμπάρια, λίγο πιο πάνω από το μοναστήρι σε ένα χωματόδρομο, παράλληλο προς το δρόμο που οδηγεί στο Κοντοδεσπότι.

Έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικό μπαλκόνι της φύσης  απ΄ όπου βλέπεις όλο το βόρειο Ευβοϊκό και η θέα φτάνει μέχρι την Πάρνηθα.

Απ΄ ό,τι βλέπετε ο χώρος είναι αραιά και που φυτεμένος με ελαιόδενδρα και το υπόλοιπο είναι χαμηλή βλάστηση ή τίποτα.

Ο σκοπός αυτού του άρθρου παρουσιάζεται στη συνέχεια.

Ξεκινώ ανάποδα με ένα παράδειγμα που το έχουμε αναφέρει κι άλλες φορές.

Πριν μερικές δεκαετίες όταν η Αρτάκη ήταν ακόμα κοινότητα κάποιοι άνθρωποι του συμβουλίου μαζί με τον πρόεδρο της κοινότητας αποφάσισαν να επεκτείνουν το σχέδιο πόλης προς βορράν από την Παναγία Φανερωμένη μέχρι την ακτή Βολέρη και πίσω από τους λόφους, ανατολικά που βλέπει την οδό Χαλκίδας  – Ψαχνών. Θυμόμαστε, οι πιο παλιοί ότι σ΄ αυτό το χώρο υπήρχαν μόνο βράχια και χαμηλή βλάστηση. Τώρα πια εκεί υπάρχουν τα πιο ακριβά οικόπεδα όλου του νησιού. Με μια και μόνο απόφαση αυτοί οι άνθρωποι που έβλεπαν πολύ μπροστά από την εποχή τους, έδωσαν μια δυνατή ώθηση στην οικονομία και την ανάπτυξη της  – τότε φτωχής ακόμα – Αρτάκης.

Το ίδιο έκαναν και κάποιοι άλλοι στην απέναντι πλευρά του Ευβοϊκού, νοτιοδυτικά από εμάς στα Βουλευτικά και από το μηδέν δημιούργησαν ένα συνοικισμό  γεμάτο με όμορφες κατοικίες.

Κάτι ανάλογο έκαναν κάποιοι ιδιώτες και στις δικές μας  Χλόες.

Και τώρα στο ζητούμενο.

Ριζωμένοι, ξεχασμένοι και εγκλωβισμένοι σε νοοτροπίες άλλων εποχών, εμείς εδώ  δεν είχαμε ποτέ την έμπνευση για κάτι παρόμοιο. Τόσα και τόσα δημοτικά συμβούλια πέρασαν, τόσοι και τόσοι δήμαρχοι και κανένας τους δεν έκανε αυτή την απλή σκέψη που έκαναν οι γείτονες και όχι μόνο.

Αντί γι αυτό έκαναν επεκτάσεις δεξιά κι αριστερά  ( Κοκκινάδα, Βουλγαρίνα κλπ) στερώντας τον τόπο από  αξιοποιήσιμη γη χιλιάδων στρεμμάτων που θα μπορούσαν να εκμεταλλευθούν διαφορετικά.

Καλώς – κακώς, μέχρι εκεί έφτανε το IQ μας. Τόσα μπορούσαμε, τόσα κάναμε.

Ο χώρος στον οποίο  αναφερόμαστε είναι ένα απέραντο αμφιθέατρο που ξεκινά από το Καστρί και φτάνει μέχρι τον Άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη. Και ακόμα περισσότερο και σε άλλες τοποθεσίες.

Όλη αυτή η περιοχή έχει εύκολη πρόσβαση για ηλεκτροδότηση και  τρεχούμενα νερά δίπλα στο μοναστήρι της Παναγίας.

Θα μπορούσε εδώ και δεκαετίες να έχει εκπονηθεί τουλάχιστον μια μελέτη που θα όριζε την επιφάνεια αρτιότητας,  περιορισμούς   στο ύψος οικοδομών, υποχρέωση δεντροφύτευσης κλπ.

Θα γινόταν μακροπρόθεσμη αξιοποίηση όλης αυτής της οικονομικά αδρανούς περιοχής, θα αυξάνονταν οι αξίες ιδιοκτησιών και πολλά  πολλά άλλα που θα επέφεραν μια αναβάθμιση την οποία  ένα μεγάλο μέρος του τοπικού πληθυσμού αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι.

Από άγνοια; από κόμπλεξ; από βλακεία; Πείτε το όπως θέλετε. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Όνειρα θερινής νυκτός, φίλες και φίλοι.

Όνειρα που θα μείνουν όνειρα.  Οράματα που θα παραμείνουν οράματα.

Και δεν είναι μόνο θέμα δημαρχίας , ας μην κοροϊδευόμαστε.

Ξέρετε καλά ότι δεν είμαστε εδώ για να χαϊδεύουμε αυτιά ούτε να χτυπάμε παλαμάκια βλέποντας να ανάβουν λαμπάκια και βεγγαλικά. Αυτά είναι για να χαίρονται τα μικρά παιδιά.

Ο τόπος έχει ανάγκη από άλλα πράγματα.

Όποιος δεν το καταλαβαίνει είναι ευτυχής κι ας μην έχει ένα ευρώ στην τσέπη μετά τις 15 του μηνός ζώντας σε έναν άλλο κόσμο με τα παιχνίδια του υπολογιστή.

Όποιος το καταλαβαίνει βασανίζεται και υποφέρει βλέποντας άλλους να προχωρούν κι εμάς να οπισθοδρομούμε χωρίς να έχουμε γνώση ούτε επίγνωση του τι γίνεται πέρα από το άγαλμα του Αγγελή Γοβιού.

Και το χειρότερο: με τα μυαλά που κουβαλάμε δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι.

Β. Παπαμιχαήλ

Πατήστε στο εικονίδιο και συνδεθείτε στην ομάδα του Psaxna.gr στο Viber για  να ενημερώνεστε άμεσα με ειδοποίηση στο κινητό σας τηλέφωνο για   τις σημαντικότερες ειδήσεις από τα Ψαχνά 👇

Aκολουθήστε την νέα μας σελίδα στο Facebook πατώντας στο εικονίδιο 👇