«Φάουλ» Σπυρόπουλου η υποβάθμιση του Δήμου Βαλαή

Θέλοντας και σε αυτό το θέμα να πω τη γνώμη μου , προσθέτω πως αυτό δεν είναι απλώς ένα ΦΑΟΥΛ , είναι ΠΕΝΑΛΤΙ με συνοδεία κόκκινης και αποβολή από το χώρο ………………………………………………………………….. για να μιλάμε με όρους άθλησης που τους γνωρίζουν καλά οι παροικούντες το δημαρχιακό μας θώκο .

Υ.Γ. Κύριε Ρουσόδημε στη μια και μοναδική φωτό από τη συνεδρίαση για ανάδειξη με μυστική ψηφοφορία του δημάρχου για το υπόλοιπο της θητείας , ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΙΔΑ , και αναρωτιέμαι αν δεν προβλέπεται η παρουσία ρεπόρτερ – δημοσιογράφου η φάγατε πόρτα από τη γνωστή …………………………………………………………………………. Αείμνηστε ΓΙΏΡΓΟ ΛΑΦΑΖΑΝΗ έλεγες κάποιους πετυχημένους χαρακτηρισμούς , εγώ δεν τολμώ ακόμη να κάνω δημοσίως τέτοιους………….

Μέχρι σήμερα , πλησίον των ογδόντα η ελλιπής γενική μου παιδεία , δεν μου είχε δώσει την ευκαιρία να γνωρίσω ποιος ήταν ο ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ και τι σημαίνει σήμερα μεταφορικά ο μιθριδατισμός .

Ακολουθεί κείμενο από το διαδίκτυο :

Ο μιθριδατισμός είναι μια από τις πιο συναρπαστικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας, γιατί πίσω της κρύβεται ένας ολόκληρος ιστορικός θρύλος.

Στην Ιατρική σημαίνει τη σταδιακή εξοικείωση του οργανισμού με τοξικές ουσίες.

Στον καθημερινό λόγο χρησιμοποιείται για να δηλώσει την εξοικείωση με κάτι αρνητικό ή επικίνδυνο, όταν αυτό μπαίνει αργά-αργά και σταδιακά στη ζωή μας. Σημαίνει ότι ο άνθρωπος συνηθίζει κάτι δυσάρεστο ή επικίνδυνο μέσα από συνεχή, μικρή επανάληψη, σε σημείο που να μη τον επηρεάζει πια.
Είναι αυτό που λέμε η ιδέα της «ανοσίας δια της συνήθειας».

Ο μιθριδατισμός προέρχεται από τον Μιθριδάτη ΣΤ’ τον Ευπάτορα, βασιλιά του Πόντου, ο οποίος γεννήθηκε γύρω στο 134 π.Χ. στη Σινώπη, πρωτεύουσα του Πόντου.

Ανήκε στη δυναστεία των Μιθριδατιδών, με καταγωγή που έφτανε, κατά τους ισχυρισμούς του, ως τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Δαρείο. Όταν ήταν δώδεκα χρονών πέθανε ο πατέρας του και για να μην δολοφονηθεί από τη φιλόδοξη μάνα του Λαοδίκη, περιπλανήθηκε στα βουνά του πόντου για επτά χρόνια. Επέστρεψε στη Σινώπη και αφού παραμέρισε τη μάνα του και τον αδελφό του κλείνοντάς τους στη φυλακή, ανέλαβε το βασίλειο του Πόντου. Η μητέρα του ήταν Ελληνίδα και η παιδεία του επίσης ελληνική.

Αντιμετώπισε τη Ρώμη σε τρεις Μιθριδατικούς πολέμους, με στόχο τη δημιουργία ενός μεγάλου ελληνιστικού βασιλείου.

Φοβούμενος διαρκώς τη δηλητηρίαση από εχθρούς ή συγγενείς, ο Μιθριδάτης άρχισε να χορηγεί στον εαυτό του μικρές δόσεις δηλητηρίων καθημερινά. Με τον καιρό, ο οργανισμός του ανέπτυξε ανοσία σε πολλές τοξικές ουσίες, κάτι που τον έκανε σχεδόν αδύνατο να δηλητηριαστεί.

Η πρακτική αυτή ονομάστηκε μιθριδατισμός και σήμερα χρησιμοποιείται μεταφορικά για την εξοικείωση με κάτι αρνητικό ή επικίνδυνο.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ, παρά τη δύναμή του, βρέθηκε στο τέλος της ζωής του προδομένος και κυνηγημένος από τους ίδιους του τους ανθρώπους.

Όταν κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να γλιτώσει, επιχείρησε να αυτοκτονήσει με δηλητήριο, την ύστατη λύση που πολλοί ηγεμόνες της εποχής επέλεγαν, για να μην πέσουν ζωντανοί στα χέρια των εχθρών. Μα… εδώ βρίσκεται η ειρωνεία: Επειδή ο οργανισμός του είχε συνηθίσει τόσα χρόνια μικρές δόσεις δηλητηρίου, δεν πέθαινε, γιατί το δηλητήριο δεν τον “έπιανε”!

Αναγκάστηκε τελικά να ζητήσει από έναν πιστό του στρατιώτη να τον σκοτώσει με σπαθί (63 π.Χ.). Έτσι, ο ίδιος ο άνθρωπος που «γέννησε» τον όρο του μιθριδατισμού, έγινε και το πιο τραγικό του παράδειγμα.

Ο Μιθριδατισμός λοιπόν, η λέξη που κουβαλάει έναν ιστορικό θρύλο, τρυπώνει αθόρυβα και στον σύγχρονο λόγο. Ορίστε μερικές φρέσκες φράσεις, καθημερινής χρήσεις της, με διαφορετικό ύφος και περιβάλλον:

Πολιτικός λόγος: «Με τόσα σκάνδαλα, η κοινωνία έχει υποστεί έναν ιδιότυπο μιθριδατισμό απέναντι στη διαφθορά, πλέον δεν σοκάρεται κανείς».
Ψυχολογία / κοινωνιολογία: «Ο συνεχής βομβαρδισμός με εικόνες βίας στα μέσα ενημέρωσης οδηγεί σε έναν μιθριδατισμό της ευαισθησίας μας».
Καθημερινή κουβέντα: «Με τόσες αυξήσεις στους λογαριασμούς, έχουμε πάθει μιθριδατισμό. Πλέον δεν αντιδρούμε καν».
«Η ανοχή στη διαφθορά δεν είναι παρά ένας κοινωνικός μιθριδατισμός».
«Με τον καιρό, ο πόνος της απώλειας μπορεί να καταντήσει ένας μιθριδατισμός της ψυχής»

Ψάχνοντας τα βιογραφικά συμβούλων αποκλεισθέντων από αξιώματα που μοίρασε ο νέος δήμαρχος βρήκα ανθρώπους που έχουν δουλέψει πολύ , με αναγνωρισμένο αποτέλεσμα – έργο

Δημοσίευση του χρήστη Μαντζώρου-Ρουμελιώτη Ιωάννα Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων
Μαντζώρου-Ρουμελιώτη Ιωάννα Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων
2 Οκτωβρίου 2023
·
2020, Στα χέρια μου το πρώτο αντίτυπο του Ιστορικού Ενημερωτικού Τουριστικού Οδηγού του Δήμου μας και της ΔΗΚΑΔΙΜΕ. Ένα έργο 300 σελίδων στο οποίο εργάστηκα εθελοντικά για 13 μήνες αναλαμβάνοντας έρευνα και φιλολογική επιμέλεια με την υπέροχη ομάδα του Αρχαιολόγου κ. Καρατζά, της Ανθρωπολόγου κ Καραγκούνη και του Αρχαιολόγου κ. Τσίρη. Ένα έργο “κόσμημα” για τον Δήμο μας, υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, του Υπουργείου Τουρισμού, της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και της Ιεράς Μητρόπολης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων. Στη φωτογραφία αποτυπώνεται η προσωπική κούραση και η μεγάλη χαρά. Εύχομαι το έργο να βρεθεί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού διαφημίζοντας τον Δήμο μας και καλώ όλους σας να πραγματοποιήσουμε νέα εκπονήματα!

Αξιωματικός – Υπαξιωματικός
Μηχανικός – Υπομηχανικός
Όμως

Τους ΑΝΤΙδημάρχους ΔΕΝ τους προσφωνούμε ΥΠΟδημάρχους

Πάνω από μισό αιώνα κουβαλάω το χαρακτηρισμό Υπομηχανικός και με ενοχλεί λιγάκι για πολλούς και διάφορους λόγους .

Αυτό το καιρό υπάρχει αναβρασμός στο στράτευμα για τις υπηρεσιακές αλλαγές που επιχειρούνται
Απόψε άκουσα στο κανάλι της Βουλής να αγορεύουν οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων , για τις αλλαγές που επιχειρεί να επιφέρει στο Στράτευμα η κυβέρνηση .
Πολλές αλλαγές υποβαθμίζουν την υπηρεσιακή κατάσταση και όχι μόνο των υπαξιωματικών .

Με αυτές τις σκέψης ανέτρεξα στο αρχείο μου και ανέσυρα το πιο κάτω κείμενο :

Επετειακό της πρώτης ( ακολούθησαν της ΝΟΜΙΚΗΣ σχολής και του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ) ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ κατά την διάρκεια της ΧΟΥΝΤΑΣ
Σαν σήμερα πριν από ΜΙΣΟ ΑΙΩΝΑ , εγώ δεν τα έζησα και δεν θυμάμαι τίποτε από αυτά γιατί εξ αναβολής στρατευμένος ( 1 – 3 – 72 ) στο κέντρο εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων της Αεροπορίας στον Άραξο , το μόνο που θυμάμαι είναι η πρώτη μου σκοπιά ( γερμανικό νούμερο ) και το ομαδικό καψόνι ‘’ Λαγουδάκια ‘’
ΑΠΕΡΓΙΑ των ΥΠΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
Η απεργία των σπουδαστών της Ανωτέρας Σχολής Υπομηχανικών ξεκίνησε στις 3 Μαρτίου 1972 (με αφορμή την κατάργηση ορισμένων επαγγελματικών τους δικαιωμάτων που σχεδίαζε η δικτατορία) και κράτησε, με διαλείμματα, ολόκληρη εκείνη τη χρονιά. Η μαζικότητα της απεργίας τους (συμμετείχε το σύνολο των 1.300 σπουδαστών) και οι δημόσιες εκδηλώσεις με πανώ και συνθήματα στο μέσον της πρωτεύουσας, όπου βρισκόταν τότε η σχολή (Πατησίων, γνωστή και ως «Μικρό Πολυτεχνείο»), θορύβησαν το καθεστώς που προσπάθησε να κάμψει τον αγώνα τους, άλλοτε με προσωρινές υποχωρήσεις (αναβολή της δημοσίευσης του σχετικού διατάγματος) και άλλοτε με απειλές (ενδεχόμενη κατάργηση της σχολής και αποβολή του συνόλου των σπουδαστών, αν συνεχιζόταν η απεργία), ενώ επέσπευσε τις διαδικασίες μετακόμισης της σχολής μακριά από το κέντρο της Αθήνας, στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Στην υπόθεση δεν άργησε να αναμειχθεί και η Ασφάλεια, διώκοντας όσους πρωτοστατούσαν στην απεργία. Δεδομένου ότι η δικτατορία συνήθιζε να χαρακτηρίζει συλλήβδην ως «αναρχικούς» όσους συμμετείχαν σε αντικαθεστωτικές κινητοποιήσεις, δεν ξενίζει καταρχήν η καταγγελία του Παττακού ότι η απεργία των υπομηχανικών «έχει ως κίνητρον την δημιουργίαν αναρχικών εκδηλώσεων». Ωστόσο στην περίπτωση εκείνη είχε πέσει μέσα κυριολεκτικά, καθώς μεταξύ των πρωταγωνιστών συγκαταλέγονταν πράγματι δύο αναρχικοί, ο Στέλιος Βασιλειάδης και η Αγγέλα Φωτεινού, οι οποίοι συνελήφθησαν από την Ασφάλεια στις αρχές Μαίου του 1972.

Η είδηση της βάναυσης κακοποίησης του Στέλιου Βασιλειάδη στη Μεσογείων δεν άργησε να διαδοθεί. Εκτός από τα συνήθη γρονθοκοπήματα, που προκάλεσαν το σπάσιμο της σιαγόνας του, τα βασανιστήρια που υπέστη περιλάμβαναν «φάλαγγα, βγάλσιμο νυχιών, σύνθλιψη γεννητικών οργάνων», με αποτέλεσμα η κατάσταση της υγείας του να καταστεί τόσο κρίσιμη, ώστε ακόμη και οι «ιατροί» του καθεστώτος να αρνηθούν να αναλάβουν την ευθύνη, φοβούμενοι μήπως πεθάνει στα χέρια τους και τελικώς τον άφησαν. Η Αγγέλα Φωτεινού, αφού κρατήθηκε στην Ασφάλεια επί ένα μήνα, οδηγήθηκε στον Κορυδαλλό, απ’ όπου αποφυλακίστηκε προσωρινά στις 3 Ιουλίου 1972
Πηγή : Την έχω χάσει , όποιον/α τον/ην ενδιαφέρει μπορεί να την αναζητήσει .

Επετειακό της πρώτης ( ακολούθησαν της ΝΟΜΙΚΗΣ σχολής και του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ) ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ κατά την διάρκεια της ΧΟΥΝΤΑΣ
Σαν σήμερα πριν από ΜΙΣΟ ΑΙΩΝΑ και εγώ δεν έζησα και δεν θυμάμαι τίποτε από αυτά γιατί εξ αναβολής στρατευμένος ( 1 – 3 – 72 ) στο κέντρο εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων της Αεροπορίας στον Άραξο , το μόνο που θυμάμαι είναι η πρώτη μου σκοπιά ( γερμανικό νούμερο ) και το ομαδικό καψόνι ‘’ Λαγουδάκια ‘’
ΑΠΕΡΓΙΑ των ΥΠΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
Η απεργία των σπουδαστών της Ανωτέρας Σχολής Υπομηχανικών ξεκίνησε στις 3 Μαρτίου 1972 (με αφορμή την κατάργηση ορισμένων επαγγελματικών τους δικαιωμάτων που σχεδίαζε η δικτατορία) και κράτησε, με διαλείμματα, ολόκληρη εκείνη τη χρονιά. Η μαζικότητα της απεργίας τους (συμμετείχε το σύνολο των 1.300 σπουδαστών) και οι δημόσιες εκδηλώσεις με πανώ και συνθήματα στο μέσον της πρωτεύουσας, όπου βρισκόταν τότε η σχολή (Πατησίων, γνωστή και ως «Μικρό Πολυτεχνείο»), θορύβησαν το καθεστώς που προσπάθησε να κάμψει τον αγώνα τους, άλλοτε με προσωρινές υποχωρήσεις (αναβολή της δημοσίευσης του σχετικού διατάγματος) και άλλοτε με απειλές (ενδεχόμενη κατάργηση της σχολής και αποβολή του συνόλου των σπουδαστών, αν συνεχιζόταν η απεργία), ενώ επέσπευσε τις διαδικασίες μετακόμισης της σχολής μακριά από το κέντρο της Αθήνας, στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Στην υπόθεση δεν άργησε να αναμειχθεί και η Ασφάλεια, διώκοντας όσους πρωτοστατούσαν στην απεργία. Δεδομένου ότι η δικτατορία συνήθιζε να χαρακτηρίζει συλλήβδην ως «αναρχικούς» όσους συμμετείχαν σε αντικαθεστωτικές κινητοποιήσεις, δεν ξενίζει καταρχήν η καταγγελία του Παττακού ότι η απεργία των υπομηχανικών «έχει ως κίνητρον την δημιουργίαν αναρχικών εκδηλώσεων». Ωστόσο στην περίπτωση εκείνη είχε πέσει μέσα κυριολεκτικά, καθώς μεταξύ των πρωταγωνιστών συγκαταλέγονταν πράγματι δύο αναρχικοί, ο Στέλιος Βασιλειάδης και η Αγγέλα Φωτεινού, οι οποίοι συνελήφθησαν από την Ασφάλεια στις αρχές Μαίου του 1972.

Η είδηση της βάναυσης κακοποίησης του Στέλιου Βασιλειάδη στη Μεσογείων δεν άργησε να διαδοθεί. Εκτός από τα συνήθη γρονθοκοπήματα, που προκάλεσαν το σπάσιμο της σιαγόνας του, τα βασανιστήρια που υπέστη περιλάμβαναν «φάλαγγα, βγάλσιμο νυχιών, σύνθλιψη γεννητικών οργάνων», με αποτέλεσμα η κατάσταση της υγείας του να καταστεί τόσο κρίσιμη, ώστε ακόμη και οι «ιατροί» του καθεστώτος να αρνηθούν να αναλάβουν την ευθύνη, φοβούμενοι μήπως πεθάνει στα χέρια τους και τελικώς τον άφησαν. Η Αγγέλα Φωτεινού, αφού κρατήθηκε στην Ασφάλεια επί ένα μήνα, οδηγήθηκε στον Κορυδαλλό, απ’ όπου αποφυλακίστηκε προσωρινά στις 3 Ιουλίου 1972
Πηγή : Την έχω χάσει , όποιον/α τον/ην ενδιαφέρει μπορεί να την αναζητήσει .

Να στρατευτούμε στο δρόμο και όχι μόνο που άνοιξε η ΤΥΧΕΡΟΠΟΥΛΟΥ μήπως ΣΩΘΕΙ αυτή η χώρα

Τυχεροπούλου για απομάκρυνση της από τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Σκανδαλώδης απόφαση και συγκάλυψη

Η επιλογή αυτή αποτυπώνει τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης απέναντι στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, διατυπώνει στην δήλωσή της
ΟΠΕΚΕΠΕ

Παρασκευη Τυχεροπουλου

«Εκδικητική και καταχρηστική η απομάκρυνση της Παρασκευής Τυχεροπούλου από τον “Νέο ΟΠΕΚΕΠΕ“», έπειτα από την απόφαση του διοικητή της ΑΑΔΕ, καταγγέλλει ο δικηγόρος της σύμφωνα με το newsit.

Δήλωση αναφορικά με την απόφαση να τοποθετηθεί η εντολέας του εκτός του «Νέου ΟΠΕΚΕΠΕ», εξέδωσε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Παρασκευής Τυχεροπούλου, Αντώνης Βαγιάνος.

Ολόκληρη η δήλωση:

«Κατόπιν σκανδαλώδους απόφασης του Διοικητή της ΑΑΔΕ κ. Πιτσιλή, η κα. Τυχεροπούλου τίθεται εκτός του κορμού του “Νέου ΟΠΕΚΕΠΕ”, που ως Γενική Διεύθυνση Ελέγχου, Ενισχύσεων και Πληρωμών μεταφέρεται στην ΑΑΔΕ, και τοποθετείται πλέον σε άσχετη Γενική Διεύθυνση της ΑΑΔΕ, εκτός του νέου Φορέα Πληρωμών.

Πρόκειται για νέα εκδικητική και καταχρηστική μετακίνηση, που την αποσυνδέει πλήρως από το αντικείμενο των ελέγχων και των πληρωμών, για το οποίο διαθέτει αποδεδειγμένη επιστημονική και επαγγελματική επάρκεια.

Η επιλογή αυτή αποτυπώνει τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης απέναντι στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Την ίδια στιγμή που η κα. Τυχεροπούλου απομακρύνεται από τον επιχειρησιακό και ελεγκτικό πυρήνα του νέου Φορέα, όλα τα στελέχη που αναφέρονται στη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, μεταφέρονται, χωρίς καμία αξιολόγηση ή πειθαρχική έρευνα, στη δομή της Γενικής Διεύθυνσης Ελέγχου, Ενισχύσεων και Πληρωμών της ΑΑΔΕ, όπου διατηρούν στο ακέραιο τις αρμοδιότητές τους.

Η εικόνα αυτή είναι ενδεικτική μιας πολιτικής επιλογής συγκάλυψης, όπου όσοι άσκησαν έλεγχο τίθενται στο περιθώριο, ενώ όσοι ελέγχονται (ή θα έπρεπε να ελέγχονται) παραμένουν στο απυρόβλητο και προστατεύονται.

Η πραγματικότητα αυτή δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως ουδέτερη διοικητική αναδιάρθρωση, αλλά ως συνειδητή ανακατανομή προσώπων με σαφή στόχευση την απονεύρωση του ελεγκτικού μηχανισμού και την απομάκρυνση όσων διαθέτουν εντιμότητα, εμπειρία και ανεξαρτησία, με τελικό στόχο τη συγκάλυψη των πεπραγμένων των εμπλεκομένων στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από όλους τους υπαλλήλους του ΟΠΕΚΕΠΕ που μεταφέρονται στο εν λόγω Αυτοτελές Τμήμα Διοίκησης (ΑΤΔ) της ΑΑΔΕ, η κα. Τυχεροπούλου είναι η μόνη γεωπόνος (όλοι οι λοιποί έχουν υπόβαθρο Διοικητικό – Οικονομικό) και η μόνη με εμπειρία σε ελέγχους και προϋπηρεσία σε Διευθυντικές θέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αντιθέτως, όλοι οι λοιποί γεωπόνοι που υπηρετούσαν στη Διεύθυνση Διοικητικού του παλαιού ΟΠΕΚΕΠΕ –χωρίς διευθυντική προϋπηρεσία, χωρίς εμπειρία ελέγχων και χωρίς το εύρος της υπηρεσιακής διαδρομής της κας Τυχεροπούλου– τοποθετούνται σε Τεχνικές Διευθύνσεις του Νέου ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η αντίφαση αυτή απογυμνώνει κάθε επίκληση αξιοκρατίας, καθιστά τη μετακίνηση αυτή όχι απλώς αδικαιολόγητη, αλλά προπάντων θεσμικά προκλητική και ταυτόχρονα αποδεικνύει ότι τα κριτήρια του Διοικητή της ΑΑΔΕ δεν ήταν ούτε υπηρεσιακά ούτε λειτουργικά, αλλά στοχεύουν (σε συνέχεια αντίστοιχων εκδικητικών και καταχρηστικών αποφάσεων των ήδη αποπεμφθέντων κ. Μπαμπασίδη και Σαλάτα) στην αδρανοποίηση της κας Τυχεροπούλου και την παρεμπόδιση της έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, με την οποία η κα Τυχεροπούλου συνεργάζεται ως ειδική συνεργάτιδα από το 2023 μέχρι και σήμερα.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη εκδικητική μετακίνηση δεν πλήττει απλώς ένα πρόσωπο. Πλήττει προπάντων την αξιοπιστία του νέου Φορέα υπό τη σκέπη της ΑΑΔΕ και του Διοικητή της και καθιστά κενές περιεχομένου τις υποσχέσεις για κάθαρση, διαφάνεια και θεσμική λογοδοσία».