Ψαχνά – Telc : Μια διαδρομή της πίκρας…

Ήδη θα μάντεψαν οι φίλοι και οι φίλες της στήλης και του psaxna.gr  τι θα πούμε  και τι θα προτείνουμε στο σημερινό άρθρο.

Είναι καλοκαίρι και όλοι ζητούν απεγνωσμένα αλλαγή εικόνων και παραστάσεων.

Έτσι απλά για  παρηγοριά, για να χαζέψει  λίγο το μάτι, για να φτερουγήσει λιγάκι η ψυχή.

Δεν θα αναφερθούμε ούτε στην Κυανή Ακτή ούτε στη Βενετία ούτε στο Μόναχο.

Το Telc είναι μια μικρή, άγνωστη πόλη της Τσεχίας , περίπου με τον πληθυσμό των Ψαχνών.

Για πενήντα χρόνια το χωριό –  όπως όλα τα χωριά και οι πόλεις του Ανατολικού Μπλοκ –έζησαν καταστάσεις απόλυτης φτώχειας και  στέρησης. Έχασαν τα πάντα.

Και όμως για μισό αιώνα κράτησαν την παιδεία και την κουλτούρα τους. Από γενιά σε γενιά.

Κράτησαν μια σιωπηρή κληρονομιά οικιστικής  αισθητικής και αρχοντιάς.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε.

Κράτησαν!

Και τώρα τρέχουν με ασύλληπτη ταχύτητα.

Στην Ελλάδα τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Από τη δεκαετία του 50 όταν άρχισαν να ρέουν Αμερικανικά λεφτά με το τσουβάλι μέχρι τον πακτωλό χρημάτων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η  Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να γίνει η  πιο όμορφη,  η πιο περιποιημένη  και η πιο ευημερούσα χώρα της Ευρώπης.  Το ίδιο και η Εύβοια, το ίδιο και τα Ψαχνά.

Από που να πιάσεις και που να τελειώσεις. Τα έχουμε ξαναπεί.

Ανοίξτε, φίλες και φίλοι, το παράθυρό σας και πείτε μου τι βλέπετε.

Κάντε και μια βόλτα με τα πόδια  μέσα στο χωριό και φτάστε μέχρι την Καστέλλα.

Κοιτάξτε τις φωτογραφίες του Τελτς και κάντε μια σύγκριση.

Εδώ και τριάντα πέντε χρόνια στον τόπο, φίλες και φίλοι, από τη θέση και την ιδιότητα δεν σταμάτησα, προσωπικά,  ποτέ να δείχνω στους μαθητές μια διαφορετική αντίληψη, μια διαφορετική οπτική, μια διαφορετική θέση.

Τους έλεγα πάντα ότι υπάρχει  ένας απέραντος και διαφορετικός  κόσμος εκεί έξω που αξίζει να τον μελετήσουμε και να παραδειγματιστούμε. Μάλλον έπρεπε να το έχω κάνει και με τους μεγαλύτερους. Δεν θα μας έβγαινε σε κακό.  Δυστυχώς  ο χρόνος δεν έφτανε.

Τώρα κάνουμε ότι μπορούμε μέσα από την ιστοσελίδα του psaxna.gr, με την ελπίδα να βελτιώσουμε ότι μπορεί να βελτιωθεί. Πολύ δύσκολο, απ΄ ότι φαίνεται.

Οι εκπρόσωποι  του Δήμου  και οι υποψήφιοι έχουν άλλα ενδιαφέροντα.

Ποιος θα πάει με ποιόν, ποιος θα ρίξει ποιόν και ποιος θα κάτσει στην καρέκλα ποιανού.

Για ιδέες, προγράμματα, προτάσεις  και βελτιώσεις για το καλό του τόπου: ΜΗΔΕΝ

Εύχομαι σε όλους καλό καλοκαίρι.

Και η προσπάθεια συνεχίζεται όσο κρατάνε ακόμα τα κουράγια και η υπομονή.

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Β. Παπαμιχαήλ