Τι συμφέρει περισσότερο στην Ελλάδα του 2023, φίλες και φίλοι;
Να είσαι νοικοκύρης ή λαμόγιο;
Ερώτημα ζωής σε μια χώρα όπου οι έννοιες της ηθικής και της διαφθοράς έχουν στην πράξη οριστικά αντιστραφεί.
Ερώτημα ζωής, φίλες και φίλοι, λίγες μέρες πριν τις υποτιθέμενες εκλογές όπου όλα είναι στάχτη στα μάτια του κόσμου. ΟΛΑ ΣΤΗΜΕΝΑ.
Και τα debates και οι συνεντεύξεις και οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις. ΟΛΑ!
Ακόμη και τα μετεκλογικά μαγειρέματα.
Ο κατ ευφημισμόν “Ναός της Δημοκρατίας” έχει καταντήσει ένα άντρο της απαξίωσης κάθε ιδεολογίας και ελπίδας.
Μια άθλια δημοπρασία αποκλειστικά και μόνο προσωπικών οικονομικών συμφερόντων.
Για το καλό της χώρας δεν τους καίγεται καρφί. Κυριολεκτικά.
Επανέρχομαι στην πραγματικότητα του ερωτήματος:
Τι εκτιμάται περισσότερο από το πολιτικό κατεστημένο στη χώρα μας:
Η λαμογιά ή η νοικοκυροσύνη;
Εύκολη απάντηση. Δυστυχώς. Εκεί καταντήσαμε.
Το βλέπουμε στον παράνομο ΕΝΦΙΑ.
Πληρώνει ο κάθε φουκαράς κάθε χρόνο για κάτι που κληρονόμησε από τους παππούδες ή τους γονείς πριν δεκαετίες για να καλυφθούν τα ελλείμματα που δημιούργησαν ελεεινοί κυβερνήτες
τα τελευταία 20 χρόνια.
Το βλέπουμε στους παράνομους λογαριασμούς ρεύματος .
Από το σύνολο του λογαριασμού μόνο ένα πολύ μικρό μέρος είναι για την αξία του ρεύματος.
Τα υπόλοιπα είναι… ας μην το εκφράσουμε καλύτερα.
Το βλέπουμε στις συντάξεις.
Ένας που πλήρωνε 35 και 40 χρόνια παίρνει 100- 150 ευρώ περισσότερα από κάποιον που δεν πλήρωσε ποτέ.
Το βλέπουμε στην κοινωνική αδικία.
Μια αγρότισσα πρέπει να αντέξει 67 χρόνια μέσα στη λάσπη, μέσα στην παγωνιά και μέσα στον καύσωνα για να πάρει 450 ευρώ.
Το βλέπουμε στην εγκληματική αντιμετώπιση.
Πιο εύκολα παίρνει φορολογική ενημερότητα ένας που χρωστάει εκατομμύρια στο κράτος παρά κάποιος που χρωστάει 500 ευρώ.
Φίλες και φίλοι, δεν θέλω να σας κουράσω.
Η Ελλάδα οδεύει με μαθηματική ακρίβεια σε μια ακόμα οικονομική και ηθική πτώχευση και
αυτοί που θα τιμωρηθούν πάλι θα είναι οι νοικοκυραίοι γιατί από τα λαμόγια δεν μπορούν να πάρουν τίποτα.
Αυτό γίνεται εδώ και 15 χρόνια και δεν πρόκειται να αλλάξει.
Ζούμε στην πιο ανήθικη (θεσμικά ανήθικη) χώρα του κόσμου.
Θα το διαπιστώσετε λίγο μετά τις εκλογές.
Και μ΄ αυτές τις σκέψεις πάμε σε μια ακόμα κάλπικη και φτηνή εκλογική παράσταση.
Αλίμονό μας. Αλίμονο στους νοικοκυραίους, στους οικογενειάρχες και τους νομοταγείς.
Την Κυριακή κάντε ότι νομίζετε.
Επιτρέψτε μου να επαναλάβω για τελευταία φορά : Όποιος θέλει ας δώσει μια ευκαιρία σε νέους υποψήφιους. Είναι η μόνη ελπίδα.
Β. Παπαμιχαήλ
