Για τη Στενή Ευβοίας και όχι μόνο (τελευταία παράκληση 3)

Φίλες και φίλοι,  το άρθρο που  θα διαβάσετε είχε δημοσιευτεί από την ιστοσελίδα  του psaxna.gr πριν  από περίπου 6 χρόνια. Δεν αφορά μόνο  τη Στενή αλλά ολόκληρο το Δήμο.

Τώρα, που είναι πάλι προεκλογική περίοδος, το ξαναδημοσιεύουμε επαναφέροντας  τις προτάσεις που χρόνια τώρα επαναλαμβάνουμε με την ελπίδα να ταρακουνήσουμε λιγάκι τα νερά.

Γράφαμε τότε μεταξύ άλλων:

“Κάποτε ρώτησαν τον  Σαντιάγο Καλατράβα: “τι χρειάζεται η Αθήνα για να γίνει όμορφη;” Απάντηση: “Τρία πράγματα: καταργήστε τις κεραίες τηλεοράσεων, βάψτε τις πολυκατοικίες  και γεμίστε τα μπαλκόνια με λουλούδια. Αλλιώς γκρεμίστε τη.”

Τάδε έφη Καλατράβα την εποχή της ολυμπιάδας. Δεκαπέντε χρόνια μετά η εικόνα αντί να γίνει καλύτερη έχει γίνει πολύ χειρότερη. Στις πόλεις  και τα χωριά της Ευρώπης ντρέπεσαι να περπατάς από την περιποίηση και τη φροντίδα. Στα δικά μας ντρέπεσαι να περπατάς από την εγκατάλειψη.

Φίλοι της Στενής, των Στροπώνων, του Σταυρού και των άλλων χωριών του ευρύτερου δήμου: όπως είπαμε η φύση μας προίκισε με όλη της την ομορφιά. Δεν μπορούσε να δώσει κάτι καλύτερο.  Έχουμε χωριά πραγματικά μπαλκόνια  του Ευβοϊκού  με θέα που φτάνει μέχρι την Πάρνηθα. Δυστυχώς όμως δεν αξιοποιήσαμε αυτό το δώρο. Θα μπορούσε όλη αυτή η περιοχή να είναι κάτι σαν τα χωριά του Πηλίου που έχουν γίνει ατραξιόν  για όλη την  Ελλάδα παρά την  μακρινή απόστασή τους  από τα μεγάλα αστικά κέντρα.  ΓΙΑΤΙ; Γιατί έχουν αρχοντιά. Γιατί σεβάστηκαν το χώρο, το περιβάλλον και την παράδοση. Έφτιαξαν χωριά παραμυθένια με ταυτότητα και  πολιτιστική υποδομή. Είναι άδικο να φεύγουμε από τα δικά μας τα χωριά για να κάνουμε εκδρομές στο Πήλιο και τα Ζαγοροχώρια στην Ήπειρο.

Φίλοι της Στενής και των υπόλοιπων χωριών, από την  κεντρική τοπική αυτοδιοίκηση μην ελπίζετε και πάρα πολλά. Δεν έχουν “ξεφύγει”  από τα Ψαχνά. Δεν συνειδητοποιούν τι γίνεται λίγο πιο πέρα. Φαίνεται από τις πόζες και τα άνευ λόγου και αιτίας  χαμόγελα. Είδατε κάποια απάντηση ή αντιπρόταση  σ΄ αυτά που χρόνια τώρα προτείνονται από αυτήν εδώ τη στήλη;  ΟΧΙ, ΠΟΤΕ!

Κι αν είναι κακό να προτείνουν κάτι καλύτερο.

Κι αν είναι καλό να το εφαρμόσουν.  ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ!

Δεν ξέρω αν με διαβάζει αυτή τη στιγμή ο τοπικός πρόεδρος της Στενής ή κάποιων άλλων χωριών. Δεν γνωρίζω τα ονόματά τους πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Από τη μικρή αυτή αρθρογραφία έχω να τους προτείνω τα εξής :

Πάρτε μόνοι σας πρωτοβουλίες. Συγκεντρώστε τους κατοίκους που είναι πρόθυμοι να δουν τον τόπο τους αναβαθμισμένο. Κάνετε κάτι από αυτά που προτείνει ο Καλατράβα. Δεν στοιχίζουν πολλά χρήματα. Κρύψτε λιγάκι τα σκουριασμένα μπουριά της σόμπας. Υπάρχουν τρόποι. Αποφασίστε σιγά σιγά να βάψετε τα σπίτια με μια γκάμα χρωμάτων που να δίνει στο χώρο ταυτότητα. Τα χρώματα της ώχρας ή κάτι παρόμοιο και βάψτε τα μόνοι σας. Όχι αύριο το πρωί. Σιγά σιγά, όσο επιτρέπουν τα οικονομικά και ο διαθέσιμος χρόνος.  Όπως  ασπρίζουν οι νησιώτες τα σπίτια μόνοι τους. Φτιάξτε  και ένα χώρο για να παρκάρουν τα αυτοκίνητα των επισκεπτών. Με το ίδιο σκεπτικό που φτιάχνετε ένα γήπεδο. Και τα δυο είναι απαραίτητα. Καθαρίστε  τους δρόμους  και τις αυλές. Χαλάστε  τα κοτέτσια δίπλα στα σπίτια. Στον 21ο αιώνα δυο – τρία αυγά δε στοιχίζουν τίποτα. Το μόνο που μένει είναι η βρώμα από τις κουτσουλιές και η μυρωδιά. Απαράδεκτα πράγματα. Απομακρύνετε ό,τι αντιαισθητικό υπάρχει και γεμίστε τις αυλές με φυτά και λουλούδια να γίνει ο τόπος παράδεισος. Καθαρίστε παντού.  Τους δρόμους, τα ποτάμια, τις πηγές. Κάθε σοκάκι να λάμπει.  Η καθαριότητα είναι πολιτισμός και διαφήμιση. Μπορείτε μόνοι σας να γίνετε ένα μικρό Πήλιο, μια μικρή Αράχοβα.

Αρκεί να γίνει μια αρχή και να υπάρχει το όραμα.

Πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων, πάρτε την τύχη των μικρών χωριών στα χέρια σας. Με πρωτοβουλίες και εθελοντισμό όλα γίνονται. Πρέπει κάποια στιγμή και στο τόπο μας να δημιουργηθεί μια διαφορετική ομαδική και  συλλογική-κοινοτική συνείδηση. Να αξιοποιηθεί αυτό που η φύση μας έδωσε με απλοχεριά.  Μόνος του ο καθένας δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Όλοι μαζί κάνουν θαύματα. Δεν χρειάζονται πολλά λεφτά. Όραμα χρειαζόμαστε και κυρίως αυτή τη ριμάδα λέξη που τόσο πολύ λείπει  και είναι υπό διωγμόν  σ΄ αυτόν  τον τόπο:      ΠΑΙΔΕΙΑ.

Αν δεν τα κάνουμε όλα αυτά  πως θα τραβήξουμε λίγο  ξένο κόσμο για να τους δείξουμε τι πραγματικά διαθέτουμε;

Φίλες και φίλοι,  τη μοίρα ενός τόπου την καθορίζουν οι ίδιοι οι πολίτες. Όταν αυτοί έχουν αρνητική  στάση  απέναντι σε οτιδήποτε προοδευτικό τότε είναι άξιοι της μοίρας τους και δεν πρέπει να διαμαρτύρονται.

Έχουν όμως και την επόμενη γενιά που τους ακολουθεί. Τα δικά τους παιδιά. Και σ΄ αυτά οφείλουν να παραδώσουν κάτι καλύτερο, όχι κάτι χειρότερο απ΄ αυτό που παρέλαβαν αυτοί οι ίδιοι.

Οι προϋποθέσεις  υπάρχουν και περιμένουν.”

Αυτά  γράφαμε πριν 6 χρόνια.

Απ΄ ότι φαίνεται κάποιος άλλος θα ξαναγράφει  πάλι τα ίδια ακόμα και μετά από 60 χρόνια.

Β. Παπαμιχαήλ

ΥΓ. Ισως πρέπει να εξηγήσω ακόμα μια φορά ότι η κριτική δεν ασκείται σε μεμονωμένα πρόσωπα της Δημοτικής Αρχής όπως  εσφαλμένα αντιλαμβάνονται μερικοί. Η κριτική και οι προτάσεις απευθύνονται στο σύνολο της Δημοτικής Αρχής, συμπολίτευση και αντιπολίτευση.