“ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ ΔΕΣΠΟΙΝΑ…” (ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ)

« Σε ικετεύω , Δέσποινα. Σε , νυν, επικαλούμαι…» ψάλλει η  Fairouz στα Ελληνικά με την Αραβική της  προφορά.

Μην στεναχωριέστε, φίλοι αναγνώστες, αν δεν μπορείτε να προσκυνήσετε στην Παναγία της Τήνου ή στην Εκατονταπυλιανή της Πάρου ή στην Παναγία Σουμελά.  Η Παναγία δεν κρατά απουσιολόγιο, φαντάζομαι. Η συμβολική μητέρα όλων δεν έχει διεύθυνση κατοικίας. Είναι παντού. Στην ψυχή ενός μικρού παιδιού, στα λουλούδια του κήπου και του βουνού, στον βυθό της θάλασσας και στα απόμακρα εξωκκλήσια που έχουν όλες τις ώρες τις πόρτες τους ανοιχτές. Αν δεν πάτε στην Τήνο δεν πειράζει. Πηγαίνετε σ΄αυτά τα μοναχικά, ερημικά εκκλησάκια και ανάψτε ένα κεράκι ή βάλτε λίγο λάδι στο καντήλι. Όποιος πιστεύει αληθινά θα νιώσει την ευλάβεια και τον ανθρώπινο πόνο που αποπνέει μέσα από αυτή τη μικρή θρησκευτική  φωλίτσα. Δεν θέλει κοσμική παρουσία η Παναγία, δεν την χρειάζεται. Σας βλέπει όπου και να είστε.

Όλα είναι κουρασμένα το  Δεκαπενταύγουστο. Οι δουλειές, οι καρδιές, οι διαθέσεις και οι προσδοκίες του καλοκαιριού «που απέτυχαν, που βγήκαν όλα πλάνες»  κατά τον Αλεξανδρινό. Πέφτουν ψυχολογικά και οι μαθητές καθώς αρχίζουν και οι πρώτες διαφημίσεις για τα σχολικά είδη… «Ωχ,  αρχίσανε…»

Ο τίτλος του άρθρου είναι από τον ύμνο του Άγιου  Νεκτάριου που είναι αφιερωμένος στην Παναγία. Το οξύμωρο είναι ότι όποιος έχει πάει στην Αίγινα απορεί με τη χλιδή του ναού του αγίου. Πήγα από περιέργεια αλλά πετάχτηκα έξω από ντροπή και αγανάκτηση. Αν μπορούσε ο άγιος θα σηκωνόταν από τον τάφο και θα γκρέμιζε τα πάντα χαρίζοντας  ότι χρυσό και ασήμι έχει ο ναός σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και ορφανοτροφεία. Ο γράφων, από πεποίθηση, δεν συμμετέχει σε κοσμικο-θρησκευτικά  γεγονότα.  Υπάρχει και άλλη προσέγγιση. Πιο σεμνή, πιο διακριτική, πιο άμεση. Ένα άλλο προσκύνημα στη γωνιά του σπιτιού σας, στον απαραβίαστο χώρο της μάνας και της γιαγιάς με τα παλιά εικονίσματα που θυμίζουν οικογενειακές παραστάσεις από το παρελθόν μέχρι σήμερα σε  μια χρονική συνέχεια με ανθρώπινες απώλειες και  ανανεώσεις.

Ο ύμνος που θα ακούσετε ψάλλεται  στα Αραβικά και Ελληνικά από την μεγάλη Ελληνορθόδοξη κυρία   του Λιβάνου που ή ζωή της έδωσε τόσα χαρίσματα αλλά και τόσες πίκρες. Το βίντεο είναι από το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο χριστιανικό χωριό Ντούμα  κοντά στη Βηρυτό. Κι εκεί  τιμούν  το Δεκαπενταύγουστο. Εκεί, σ΄αυτά τα μέρη, όπου  οι  χριστιανικές κοινότητες δεν παρενοχλήθηκαν ποτέ. Εκεί , όπου η Χριστιανική Δύση χτύπησε αλύπητα σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία και χωριά ολόκληρα σε αντίποινα για μια ρουκέτα που έπεσε σε ένα χωράφι στο Ισραήλ.  Το ίδιο κάνουν και τώρα, λίγο πιο πέρα, ακολουθώντας σαν το πιστό σκυλί τις ίδιες εντολές ενός «μικρού»  κράτους που ξέχασε τι έχει τραβήξει  κατά καιρούς  διαπράττοντας   ακόμα μεγαλύτερα εγκλήματα.  Τις συνέπειες αυτής της τυφλής υπακοής τις βιώνουμε  όλοι τώρα και ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα…

Ουράνιο άκουσμα… Παρηγοριά ακόμη και για όσους δυσκολεύονται να πιστέψουν.

Δείτε εδώ το VIDEO

B.Παπαμιχαήλ