Μέσα σ’ αυτά τα “φανάρια” κράταγαν τα φαγώσιμα οι Ψαχνιώτες προστατευμένα … Ακόμη και η τελευταία μπουκιά φαγητού είχε αξία. Κάθε σπίτι είχε και από ένα ή και δύο τα πιο μεγάλα και πλούσια… Κάποτε θα τα θυμηθούμε και όσα απέμειναν θα τα χουμε όχι σαν μουσειακά αντικείμενα αλλά θα θυμίζουν αξίες ζωής !!! Και αυτοί που είχαν έδιναν είτε από το περίσσευμα, ακόμη όμως και από το υστέρημά τους !
Β.Μπισμπικοπούλου/ psahnaevia.blogspot.gr
