Ο Γιάννης Σκαρίμπας (Αγία Ευθυμία Παρνασσίδος, 28 Σεπτεμβρίου 1893 –
Χαλκίδα, 21 Ιανουαρίου 1984) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός,
θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και πεζογράφος.
Το έργο του, εντυπωσιακό σε έκταση και ποικιλία, σημαδεύτηκε από την
έντονη αντιδικία του με τις καθιερωμένες αξίες της ζωής και του αστικού
πολιτισμού. Εισήγαγε επίσης υπερρεαλιστικά στοιχεία στην ελληνική πεζογραφία.
Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής λογοτεχνίας.
Η Κυρά μου η Τρέλα
Πώς ήταν έτσι, πώς μου εφάνη ως είχεν έμβει κειο το βαπόρι μες στο λιμάνι
με όκια τεφρά, όπως το τύλιξε στ’ αχνά μετάξια της σιγά η ρέμβη ως το
ρυμούλκησε μειλίχιο η νύστα μου εκεί αλαφρά.Ήρθε και στάθηκε μπερδικλωμένο σ’
αχνή τολύπη κ’ ήταν σαν κάτι, κάτι ανείπωτο νάχε να πει, κι ύστερα, παίρνοντας,
σκυφτή επιβάτισσά του τη λύπη ως ήρθε θάφευγε, με κυβερνήτη του τη σιωπή. Κι η
νύχτα έφτασε. Αχ, το βαπόρι μες στην ασβόλη, τι τρέλα θάκανε ανεπανόρθωτη και
μαγική; Μη θα κεραύνωνε με μια του λέξη την έρμη πόλη μη θα ξεμπάρκαρε τη φρίκη
αμίλητη οτο μώλο εκεί; Ή μη—βαρκάκια του—μ’ άσπρες κορδέλες σταυροδεμένα
φέρετρα θάστελνε όξω—σαν κύματα και σαν αφροί— όπου θα κείτονταν της γης τα
νήπια μαχαιρωμένα ή όπου όλοι όσοι αγαπήθηκαν, θάσαν vεκροί; . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Τίποτα, τίποτα… Μα
πώς έτσ’ ήταν, πώς μου εφάνη αυτό το πλοίο; Στάθηκε αμίλητο μ’ όψη φριχτή, κι
έφυγε, ως τόφερε η Κυρά μου η τρέλα μες στο λιμάνι, αυτή που παίρνοντας με από
το χέρι με περπατεί… (Τα Νέα Ελληνικά 1 [Ιανουάριος 1952]). Από το μπλογκ
Κύκλος ποιητών δυτικής ακτής.
