Η προσπάθεια του Δημήτρη Γιαννούτσου
Στην τοπική αυτοδιοίκηση το πιο εύκολο είναι να ασκείς κριτική.
Πολύ πιο δύσκολο είναι να αναγνωρίζεις δημόσια μια προσπάθεια, ιδιαίτερα όταν δεν συμφωνείς σχεδόν σε τίποτα με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο.
Όμως η δημοσιογραφία όταν θέλει να είναι πραγματικά ανεξάρτητη, οφείλει να παρουσιάζει τα πράγματα όπως ακριβώς είναι. Και όταν κάτι γίνεται σωστά, τότε αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται.
Ο λόγος για τον Αντιδήμαρχο Διρφύων Μεσσαπίων Δημήτρη Γιαννούτσο τον οποίο πολλές φορές έχουμε θέσει στο στόχαστρο και πιθανών κάποιες να έχουμε αδικήσει, ο οποίος έχει αναλάβει ένα από τα πιο δύσκολα και απαιτητικά αντικείμενα του Δήμου, την ύδρευση και την άρδευση.
Πρόκειται για έναν τομέα που καθημερινά αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και απαιτεί άμεσες παρεμβάσεις, πολλές φορές κάτω από αντίξοες συνθήκες και με έντονη πίεση από τους πολίτες.
Και η αλήθεια είναι ότι ο Δημήτρης Γιαννούτσος, ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί μαζί του σε άλλα ζητήματα, προσπαθεί καθημερινά να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και να δίνει λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες.
Αυτό δε σημαίνει ότι όλα τα προβλήματα έχουν λυθεί,ούτε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.
Σημαίνει όμως ότι όταν ένας αιρετός σηκώνει το τηλέφωνο, ασχολείται με ένα πρόβλημα και προσπαθεί να βρει λύση για έναν δημότη, αυτό δεν μπορεί να περνά απαρατήρητο.
Και επειδή η κριτική έχει αξία μόνο όταν είναι αντικειμενική, θεωρούμε ότι αυτή η προσπάθεια πρέπει να καταγράφεται.
Η άλλη πλευρά της προσφοράς
Υπάρχει όμως και μία ακόμη πλευρά της δραστηριότητας του Δημήτρη Γιαννούτσου, η οποία αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς.
Ως εκπρόσωπος της τράπεζας αίματος, συμμετέχει σε μια διαδικασία που έχει έναν πολύ διαφορετικό και πολύ πιο ουσιαστικό χαρακτήρα, την έμπρακτη βοήθεια σε ανθρώπους και οικογένειες που βρίσκονται σε πραγματική και έκτακτη ανάγκη.
Η διάθεση φιαλών αίματος σε οικογένειες που τις χρειάζονται άμεσα δεν είναι μια τυπική υποχρέωση, ούτε μια πολιτική πράξη.
Είναι μια πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης.
Και σε αυτή την προσπάθεια δεν πρέπει να αναγνωρίζεται μόνο ο ίδιος ο Δημήτρης Γιαννούτσος, αλλά συνολικά η επιτροπή αιμοδοσίας και όλοι όσοι διαχρονικά στηρίζουν την τράπεζα αίματος, γιατί χωρίς τους εθελοντές αιμοδότες και την προσφορά τους, καμία τράπεζα αίματος δεν θα μπορούσε να υπάρχει.
Σε μια εποχή όπου πολλές φορές η δημόσια συζήτηση περιορίζεται στην αντιπαράθεση, υπάρχουν και πράξεις που δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια.
Χρειάζονται μόνο αναγνώριση.
Και αυτή είναι μία από αυτές.
Μπορεί να υπάρχουν διαφωνίες, μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και μπορεί να ασκείται κριτική όταν υπάρχει λόγος,όμως η προσπάθεια, όταν είναι πραγματική, οφείλει να αναγνωρίζεται….
Φωτό eviathema




















