Κάποτε, λίγο πριν τον δώσει η τότε ελληνική κυβέρνηση στους Τούρκους ο Οτσαλάν είχε πει:
Η Ελλάδα είναι ένα κράτος κωμωδία και η Τουρκία ένα κράτος συμμορία, φίλες και φίλοι του psaxna.gr.
Από τότε έχουμε κάνει πολλά βήματα. Ξεπεράσαμε την τουρκική συμμορία και γίναμε ένα κράτος στυγνών δολοφόνων.
Η χώρα κυβερνάται από ένα σύστημα ψυχανώμαλων, ακόρεστων και αιμοβόρων εγκληματιών.
Η Ελλάδα, η χώρα όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, η επιστήμη, η αρετή, η αυτοθυσία και η χαρά της ζωής έχει μετατραπεί σε μια κόλαση ηθικής παρακμής που έχει στείλει στο διάολο όλες τις ανθρώπινες αξίες.
Σκοτώθηκαν αθώα παιδιά στα Τέμπη. Ένοχος, κανένας. Οι υπεύθυνοι είναι όλοι στα πόστα τους και στα έδρανά τους στο λημέρι της Πλατείας Συντάγματος..
Σκοτώθηκαν δυο παλικάρια στην Κάρυστο. Σκοτώθηκαν σαν τους 300 του Λεωνίδα ξέροντας ότι θυσιάζονται πολεμώντας ηρωικά σε έναν άνισο αγώνα εναντίον ενός σάπιου συστήματος που θέλει να κάψει τα πάντα.
Και είναι τόσο βαθιά η σήψη και η διαφθορά, φίλες και φίλοι, που ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού έχει δώσει τη συγκατάθεσή του σε όλα αυτά ενώ το υπόλοιπο έχει πιάσει τις παραλίες για να μη χαλάσει τη ζαχαρένια του.
Δεν μας σώζει τίποτα.
Δεν έχω να πω τίποτα άλλο.
Κλείνω αυτή την παρένθεση της οργής με τα λόγια του Κάλβου για τα παλικάρια που χάθηκαν στην Κάρυστο:
“Ας μη βρέξει ποτέ το σύννεφο
κι ο άνεμος σκληρός ας μη σκορπίσει
το χώμα το μακάριο που σας σκεπάζει”.
Β. Παπαμιχαήλ
Η φωτογραφία είναι καθαρά συμβολική. Το κτίριο δεν φταίει σε τίποτα.
Το σύστημα όμως …;
