Η πρώτη Ανάσταση (Πάσχα των Ελλήνων)

Το Πάσχα είναι μεγάλη γιορτή για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία

Η Δυτική Εκκλησία γιορτάζει περισσότερο τη γέννηση και πολύ λιγότερο την ανάσταση. Η Ορθοδοξία το πάει πιο μακριά. Γιορτάζει και τη γέννηση αλλά ακόμα περισσότερο την ανάσταση. Γιατί ενστερνίζεται περισσότερο τη συνέχεια της ζωής, την ελπίδα, τη διάρκεια, ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.

Υπάρχει ένα υποβλητικό, πένθιμο δέος τη Μεγάλη Εβδομάδα που μας καθηλώνει όλους είτε πιστεύουμε , είτε δεν πιστεύουμε. Είτε ανήκουμε στο ένα δόγμα είτε στο άλλο. Ο Ιησούς είναι εμείς κι εμείς είμαστε ο Ιησούς. Τα πάθη του είναι δικά μας και τα πάθη μας είναι δικά του. Όλοι κουβαλάμε το σταυρό σε μια ματωμένη πορεία όπου όταν λύνεις ένα πρόβλημα παρουσιάζονται δυο. Και τα δυο γίνονται τέσσερα.

Οι άνθρωποι που σταύρωσαν τον Ιησού είναι οι ίδιοι που δυο χιλιάδες χρόνια μετά απαγορεύουν να συμμετέχουν οι πιστοί στο συμβολικό δράμα που ευαγγελίζεται τη χαρά. Απαγορεύουν να συμμετέχουμε σ΄αυτή την υπαρξιακή και ταυτόχρονα μεταφυσική αναζήτηση ανάμεσα στο ανθρώπινο και το θείο. Γιατί; Γιατί είναι ανίκανοι να το βιώσουν. Είναι ανίκανοι να βιώσουν την οδύνη του θανάτου και την αγαλλίαση της ανάστασης. Γιατί έχουν πουλήσει όλες τις ανθρώπινες αξίες και δεν μπορούν να γεμίσουν το κενό της ψυχής τους παρά μόνο με χρήμα και εξουσία, δηλαδή με σαδισμό, παραλογισμό και κάθε είδους διαστροφή.

Η τρέχουσα γρίπη είναι αφορμή, όχι αιτία…

Και πως μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να κυκλοφορούν ανάμεσά μας όταν όλοι τους φτύνουν;

Πως ; Με το λογικά ανεξήγητο, ετερόκλητο “σύνδρομο” της δικής τους ανηθικότητας και της δικής μας ανοχής.

Και, απ΄ ότι φαίνεται, ξέρουν καλά πως παίζεται αυτό το βρόμικο παιχνίδι.

Την αντίσταση των ανθρώπων την έκαμψαν. Τη σπίθα της ελπίδας όμως δεν την έσβησαν, τουλάχιστον όχι σε όλους. Ως Έλληνες έχουμε περάσει χειρότερα. Σκλαβιά, προσφυγιά, πολέμους, κατοχές, οικονομικές καταστροφές. Πέσαμε αλλά ξανασηκωθήκαμε. Έχουμε ακόμα αντοχές. Θα έρθουν καλύτερες μέρες. Θα πραγματοποιηθεί αυτό που στην κυριολεξία σημαίνει το Πάσχα: το πέρασμα από τη σκλαβιά στην ελευθερία.

Και μετά την πρώτη ανάσταση θα έρθουν κι άλλες “αναστάσεις”: προσωπικές, κοινωνικές, πανανθρώπινες. Είναι στο χέρι μας.

Δείτε το όμορφο βίντεο με τη δημιουργία του Σταύρου Κουγιουμτζή σε ποίηση του Γιώργου Θέμελη που ακολουθεί και βιώστε το Ελληνικό Πάσχα μέσα σας.

Είμαστε υποχρεωμένοι να πολεμήσουμε και θα τα καταφέρουμε….

Του Βαγγέλη Παπαμιχαήλ