Όταν ο ανάδοχος γίνεται υμνητής….

Κάθε απευθείας ανάθεση που δημοσιεύεται στη Διαύγεια θεωρείται μια νόμιμη διοικητική πράξη.

Η δημοσίευσή της εξασφαλίζει τη διαφάνεια της διαδικασίας και δίνει στους πολίτες τη δυνατότητα να ελέγχουν πού και πώς κατευθύνεται το δημόσιο χρήμα.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου το ερώτημα δεν είναι αν μια ανάθεση είναι νόμιμη, αλλά αν η εικόνα που δημιουργείται υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.

Όταν ένας επαγγελματίας που διατηρεί ενημερωτική ιστοσελίδα και σελίδα στο Facebook  προβάλλει συστηματικά το τελευταίο διάστημα  τη δράση ενός Δημάρχου με εγκωμιαστικά σχόλια  και ταυτόχρονα εμφανίζεται ως ανάδοχος σε δημόσιες συμβάσεις του ίδιου Δήμου, τότε το ζήτημα μεταφέρεται από το πεδίο της νομιμότητας στο πεδίο της δεοντολογίας και της ηθικής.

Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ότι υπάρχει ανταποδοτική σχέση. Ούτε μια δημόσια σύμβαση αποδεικνύει εξάρτηση, ούτε ένα θετικό δημοσίευμα συνιστά αντάλλαγμα. Ωστόσο, η δημοσιογραφία δεν οφείλει να ερευνά μόνο τις παρανομίες,οφείλει  να αναδεικνύει και τις καταστάσεις που μπορούν να πλήξουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η ανεξαρτησία δεν πρέπει μόνο να υπάρχει. Πρέπει και να φαίνεται.

Ένας ιστότοπος που λειτουργεί ως ενημερωτικό μέσο οφείλει να διατηρεί σαφή απόσταση από οικονομικές συναλλαγές με τους φορείς που καλύπτει ειδησεογραφικά. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε η πλήρης διαφάνεια αποτελεί μονόδρομο, ώστε ο πολίτης να γνωρίζει όλες τις ιδιότητες όσων τον ενημερώνουν.

Το ίδιο ισχύει και για τους δημόσιους φορείς. Οι αιρετοί έχουν κάθε δικαίωμα να εφαρμόζουν τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος. Έχουν όμως και την ευθύνη να αποφεύγουν επιλογές που, έστω και ακούσια, δημιουργούν την εικόνα ιδιαίτερων σχέσεων με πρόσωπα που ταυτόχρονα προσπαθούν να ασκήσουν έστω και μάταια, επιρροή στην τοπική ενημέρωση.

Η δημόσια ζωή δεν κρίνεται μόνο από το αν τηρείται ο νόμος. Κρίνεται και από το αν προστατεύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών.

Στο τέλος της ημέρας, η διαφάνεια δεν είναι απλώς μια ανάρτηση στη Διαύγεια. Είναι η βεβαιότητα ότι κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ανεξαρτησία ούτε της διοίκησης ούτε της ενημέρωσης.

Γιατί όπως έχουμε ξαναπεί,η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια…