Οι Δολίνες των Διδύμων και οι κρατήρες της Δίρφης

Τώρα που είναι καλοκαίρι και όλοι- λίγο πολύ- πάμε καμιά εκδρομή, φίλες και φίλοι του psaxna.gr,  θα ήθελα να αναφέρω ένα παράξενο γεωλογικό μόρφωμα που αξίζει να επισκεφτεί κανείς.

Το χωριό Δίδυμα είναι στο Νομό Αργολίδας  και βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Δίδυμο.

Εκεί , λοιπόν, υπάρχουν δυο μεγάλοι κρατήρες  σε  πολύ χαμηλό υψόμετρο στο λεκανοπέδιο της περιοχής.  Η ιστορία τους είναι πανάρχαια και φτάνει μέχρι τη Νεολιθική Εποχή σύμφωνα με τα ευρήματα του χώρου.

Δεν πρόκειται για  ηφαιστειακούς κρατήρες ούτε είναι δημιούργημα πτώσης κάποιων μετεωριτών.

Παρόλο που το σχήμα τους είναι κυκλικό, οι ειδικοί γεωλόγοι εικάζουν ότι είναι αποτέλεσμα βύθισης του εδάφους εξ αιτίας της ύπαρξης υπόγειων υδάτων στην περιοχή ή κάποιου σπηλαίου ακριβώς από κάτω.

Αυτή  είναι η σημασία της λέξης “δολίνη”  και αυτή είναι τουλάχιστον είναι η επικρατούσα θεωρία για τη δημιουργία τους.

Πάμε στα δικά μας.

Όποιος έχει ανεβεί στην κορυφή της Δίρφης  ξέρει ότι υπάρχουν τρεις κρατήρες, τρία κοιλώματα. Ένας στην κορυφή  και δυο άλλοι μικρότεροι λίγο πιο χαμηλά στη δυτική πλευρά του βουνού.

Αυτοί οι δυο μάλιστα φαίνονται και από μακριά όταν ο καιρός το επιτρέπει.

Δεν πρόκειται για ηφαιστειακούς κρατήρες, ούτε και έχουν δημιουργηθεί από πτώση μετεωριτών.

Έχω ανεβεί στην κορυφή του βουνού αρκετές φορές και έχω αναρτήσει άρθρα σχετικά.

Μετά τις “πύλες” και λίγο πριν την κορυφή, δεν θυμάμαι πόσα ακριβώς μέτρα, υπάρχει μια μικρή τρύπα.

Ήταν για πολλά  χρόνια έτσι αλλά την τελευταία φορά που ανέβηκα με το φίλο και συνεργάτη Γιώργο Βερυκοκκάκη, είδαμε ότι τα μέλη κάποιου ορειβατικού συλλόγου έχουν εντοπίσει την τρύπα και την έχουν περιποιηθεί λιγάκι για να μην είναι επικίνδυνη.

Φυσικά δεν έχω ιδέα περί γεωλογίας αλλά έχω την εξής απορία και την συνοψίζω:

Μήπως τα δυο γεωλογικά μορφώματα έχουν την ίδια γεωλογική εξήγηση; μήπως οι κρατήρες

της Δίρφης  είναι αποτέλεσμα καθίζησης λόγω  ύπαρξης υπόγειων υδάτων ή κάποιου κενού κάτω από τους κρατήρες ;

Φυσικά μπορεί να μην ισχύει τίποτα από τα δυο.

Αν  όμως  ισχύει κάτι από τα δυο τότε είναι πιθανό να  υπάρχει και κάποιο σπήλαιο.

Θυμίζω εδώ στους αναγνώστες ότι το σπήλαιο της Παιανίας ανακαλύφθηκε τυχαία όταν ένας βοσκός είδε να πέφτει ένα από τα κατσίκια του και να χάνεται μέσα σε μια τρύπα.

Αργότερα το ζεύγος Πετρόχειλου ασχολήθηκε με το θέμα και σιγά-σιγά χαρτογραφήθηκε το σπήλαιο που έγινε πόλος έλξης πολλών επισκεπτών.

Όπως και να χει , νομίζω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρον να ασχοληθεί κάποιος ειδικός μ΄ αυτό το θέμα. Κάποιος έμπειρος γεωλόγος ή τα παιδιά του ορειβατικού συλλόγου που φροντίζουν όλο το χώρο.

Φυσικά δεν απευθύνομαι στις αρχές του τόπου. Αυτοί έχουν άλλες ασχολίες αυτό τον καιρό.

Έχουν πιάσει όλα τα καφενεία και ασκούν μεγαλόπνοη πολιτική.

Με το συγκεκριμένο θέμα δεν έχουν ασχοληθεί ΠΟΤΕ. Πλήρης άγνοια.

Κανένας απ΄  αυτούς δεν έχει ανεβεί ποτέ στο βουνό. Βαριά μέχρι το καταφύγιο κι αυτό με αυτοκίνητο.

Πάντως – πιστέψτε με- αξίζει πραγματικά τον κόπο να ανεβεί κάποιος το βουνό όσο έχει ακόμα τη σημερινή του εικόνα πριν  καταστήσουν  ολόκληρη την οροσειρά εργοτάξιο σιδερένιων τεράτων.

Από εκεί ψηλά βλέπεις σχεδόν τη μισή Ελλάδα.  Σε λίγο θα βλέπεις έναν ωκεανό από σίδερα.

Ελπίζω να προλάβετε.

Αυτά για σήμερα.

Β. Παπαμιχαήλ