Του Βαγγέλη Παπαμιχαήλ
Βαριά τα σύννεφα στην εθνική οικονομία, φίλες και φίλοι.
Δηλαδή και στη δική μας, την οικογενειακή οικονομία.
Πολλά τα αδιέξοδα. Μυρίζει έκρηξη.
Το κράτος χρωστάει επίσημα πια πάνω από 400 δις.
Δηλαδή 200% πάνω από αυτά που παράγει σε ένα χρόνο.
Στην εθνική χρεοκοπία το 2009 το έλλειμμα ήταν- με διάφορα μαγειρέματα- μόλις 113% και χρεοκοπήσαμε. Ή, μάλλον μας χρεοκόπησαν.
Τώρα που το έλλειμμα έχει εκτοξευθεί στο 200%, τι πρόκειται να γίνει;
Μην ακούτε, φίλες και φίλοι, τι λένε τα ελεεινά φερέφωνα της κυβέρνησης.
Έχουμε, λένε, ανάπτυξη της οικονομίας 2,5 % τη στιγμή που στην Ευρώπη δεν έχουν καθόλου.
Και άλλα τέτοια παραμύθια. Μια σκέτη κοροϊδία.
Πρώτον γιατί αυτό το 2.5% το έχει φάει η πληθωριστική ακρίβεια 10 φορές τα τελευταία 3 χρόνια.
Δεύτερον με τα αισχρά κόλπα της στατιστικής υπηρεσίας ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου και πολλοί τους πιστεύουν.
Παράδειγμα : Ας πούμε ότι ένας κλάδος της οικονομίας σε εθνικό επίπεδο έχει αύξηση κύκλου εργασιών κατά 30% τα τελευταία 3 χρόνια, πχ τουρισμός.
Ένας άλλος κλάδος της εθνικής οικονομίας έχει ύφεση 20%, πχ αγροτικός τομέας.
Ο ένας +30, ο άλλος -20.
Η στατιστική υπηρεσία θα κάνει μια πρόσθεση και μια διαίρεση και θα πει ότι έχουμε ανάπτυξη
5% τη στιγμή που στην πραγματικότητα ο ένας τομέας ευημερεί και ο άλλος καταποντίζεται.
Αυτό το “οικονομικό θαύμα” όπως το αποκαλούν οι κρυφομέτοχοι διεθνών οικονομικών συμμοριών, αξιωματούχοι της Ευρωζώνης αφορά μόνο ένα 10-15% του πληθυσμού.
3 800 000 Έλληνες χρωστούν στο Ελληνικό Δημόσιο και κανένας δεν ξέρει ακριβώς πόσα χρωστούν στις τράπεζες και μεταξύ τους. Δημόσιο και ιδιωτικό χρέος μαζί αποτελούν ένα οικονομικό βάρος εκατοντάδων δισεκατομμυρίων που θα χρειαστεί 2-3 γενιές για να έρθει σε ισορροπία.
Μέχρι τότε θα έχουμε αλλεπάλληλα μνημόνια, κρυφά και φανερά. Δηλαδή μεγάλη φτώχεια, φόρους, στερήσεις και ακόμα περισσότερα χρέη προς όλες τις κατευθύνσεις λόγω αδυναμίας εξυπηρέτησης των δανειακών υποχρεώσεων των νοικοκυριών και όχι μόνο. Τώρα πια μιλάμε και για αδυναμία εξυπηρέτησης των βασικών αναγκών όπως ΔΕΗ, σπουδές, ασφάλιση κλπ.
Φίλες και φίλοι, αυτή τη στιγμή το εξωτερικό χρέος της Γαλλίας τρέχει με μεγαλύτερους ρυθμούς από τα όρια του 103% που προβλέπουν οι συνθήκες της Ευρωζώνης. Μπορείτε εύκολα να το διαπιστώσετε στο διαδίκτυο. Είναι περίπου 112% σε σχέση με το ΑΕΠ. Δηλαδή όσο περίπου το Ελληνικό την εποχή της χρεοκοπίας.
Σε χρήμα αυτό σημαίνει περίπου 3 τρισεκατομμύρια Ευρώ !!!
Ακούσατε κάποιον να μιλάει για μνημόνια και χρεοκοπίες ;
Ας τολμήσει να πει κουβέντα κάποιο από τα επ΄αμοιβή καραγκιοζάκια της Ευρωζώνης όπως η Λαγκάρντ ή η Φαν ντερ Λάιεν. ΘΑ ΚΑΕΙ ΟΛΗ Η ΕΥΡΩΠΗ.
Δεν ισχύει όμως αυτό και για την Ελλάδα.
Η Ελλάδα επελέγη ως εξιλαστήριο θύμα σ΄αυτή την οικονομική συνωμοσία με τη συγκατάθεση των Ελληνικών κυβερνήσεων. Κακουργήματα σε βαθμό εσχάτης προδοσίας αλλά χωρίς τιμωρία.
Και θα παραμείνει εξιλαστήριο θύμα για δεκάδες ακόμα χρόνια.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι πληγές της Ελληνικής οικονομίας θα παραμείνουν ανοιχτές.
Και σ΄ αυτή την κρίση διαρκείας το χρήμα θα συγκεντρώνεται όλο και σε λιγότερα-ΣΕ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΑ- χέρια.
Όπως παντού και πάντα στις οικονομικές αναταράξεις οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι.
Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που επεδίωκαν να πετύχουν και το πέτυχαν διαμορφώνοντας συνθήκες ακραίας ελεύθερης οικονομίας.
Το βαθύτερο αίτιο, όμως, της μεθοδευμένης Ελληνικής χρεοκοπίας είναι κάτι άλλο και δεν μπορεί να αναλυθεί εδώ. Τουλάχιστον, όχι τώρα.
Φίλες και φίλοι, ξέρω ότι κουράζουν οι αριθμοί. Σκοπός της αρθρογραφίας δεν είναι να σας μαυρίσει τη ψυχή. Είναι να παρουσιάσει τα πράγματα όπως πραγματικά είναι και όχι όπως τα παρουσιάζουν οι πατριδοκάπηλοι. Έτσι για να ξέρουμε τι μας γίνεται.
Αυτό που φοβάμαι και που φοβούνται όλοι όσοι γνωρίζουν από δημόσια οικονομικά είναι το τι θα γίνει μετά τις εκλογές.
Σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται στον σοβαρό οικονομικό τύπο, ακόμα και χρέη πολιτών προς τους δήμους που είναι πάνω από 500 ευρώ , θα βεβαιώνονται στις τοπικές εφορίες και από εκεί δεν σβήνουν ποτέ τώρα πια.
Δημόσιο και τράπεζες ετοιμάζονται να κάνουν επιδρομή για να μαζέψουν χρήμα.
Ο τρόπος με τον οποίο θα το κάνουν θα φανεί σύντομα.
Εύχομαι σε όλους καλό κουράγιο και μακάρι να διαψευσθούμε.
Κλείνω λέγοντας ότι αν κάποιος από τους πολιτικούς του νομού έχει αντιρρήσεις, ας κοπάσει σε έναν ανοιχτό, επώνυμο διάλογο χωρίς περιορισμούς.
Β. Παπαμιχαήλ
